Ciężka kwasica metaboliczna

Autor: . ., Gatunek: Poezja, Dodano: 04 października 2018, 11:34:01

redakcji Stonera Polskiego, z okazji pierwszego numeru zina

 

Twoje oczy, w nich lentilki wodorowęglanowe;
lentilkowe oczy, muski białe, must see (bo postpunkowe).

Sięgnij bata, weź długość, nie ma stylu bez cierpień;
nie ma cierpień bez stylu, twoje oczy są vogę

jak koktajlowe kwiaty. Płomyczki twoich nóżek,
lasery słodkich ząbków i memorabilia.

Rozgryzam twoje oczy, afobam astrocytów
i wkładam pleksi w pępek i tworzę humanoida.

Zozole twoich sutków i wszystkie ziemskie sprawy
i wszystkie niebne kwestie, tęczowe lub niebieskie
i wszystkie te półwyspy, zatoki śródszczękowe,
powietrzne lądowiska, na sercu oraz rdzeniu.
I bukiet kadaweryn i wszystkie miłe dragi,
drażetki i drażety, niech będą w formie kobiet.
Androgenicznych wątrób i mokrych mokka-soviet
Słowianek i Tatarek; i miłość kwaśna w smaku,
jak wodorowęglan sodu, choć słabo alkaliczny,

nie reaguje z wódą, odtruje cię na kacu.

I nie odczujesz braku, miłości, bycia stoned.

Komentarze (4)

  • Stoner Polski dziękuje! Jest mega!

  • Super. Chociaż musiałam, powoli, wczytać się w ten tekst, i to kilka razy. Ale warto było.
    To nie jest proste pisanie; odbiór też nie jest łatwy, ale za to ileż satysfakcji przy czytaniu; przynajmniej dla mnie. I ta umiejętność łączenia różnych tropów, symboli...Ech.

  • tu jest,
    magicznie

    • . .
    • 11 października 2018, 22:32:26

    Tnx

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się